Bakoe,de parel van de sovjet-unie

Na een korte vlucht vanuit Ankara kom ik aan in Bakoe. De hoofdstad van Azerbeidzjan telt ruim twee miljoen inwoners; 25% van de bevolking woont in de hoofdstad. De voormalige Sovjetrepubliek – nog altijd geleid door een dictator – was lange tijd lastig te bereizen voor westerlingen, maar de laatste jaren worden de betrekkingen met het Westen steeds beter. Daardoor was het voor mij mogelijk om een toeristenvisum aan te vragen.

Geschiedenis

De geschiedenis van de stad wordt grotendeels bepaald door haar ligging. Ten noorden van het land ligt de Kaukasus, met daarachter Rusland en Georgië. In het westen ligt Armenië; met dat land is Azerbeidzjan al ruim dertig jaar in conflict over de enclave Nagorno-Karabach. Ten oosten ligt Iran. 

 Adolf Hitler heeft de stad graag willen bezetten. Tijdens Operatie Barbarossa, de inval van de Sovjet-Unie, was het originele plan van de zuidelijke divisie om over de Kaukasus naar Baku te trekken voor de olie. Echter koos het leger bij Stalingrad de verkeerde afslag, waardoor de Nazi`s baku nooit bereikt hebben. 

De parel van de Sovjet-Unie bleef officieel communistisch tot 1991, toen de Sovjet-Unie uiteenviel en Azerbeidzjan onafhankelijk werd. Na jaren van economische misère en een bloedige oorlog met Armenië over Nagorno-Karabach heeft het land geopolitiek handig geschoven. Azerbeidzjan koopt zijn wapens niet bij één leverancier, maar shopt bij Turkije, Israël, Rusland en tegenwoordig ook Pakistan. Vooral de Turkse en Israëlische drones hebben het leger een flinke voorsprong gegeven, wat in recente gevechten duidelijk zichtbaar was.

Doordat het land zelf relatief stabiel is, strategisch ligt op de kruising van Oost en West, en dankzij olie- en gasvoorraden waar Europa sinds de oorlog in Oekraïne opvallend warm voor loopt, valt het kwartje de laatste jaren steeds meer de goede kant op voor Azerbeidzjan. Ook zag ik dikke bolide’s met diplomaten en zowel Russisch- als Engelssprekende zakenmannen in de stad. Het is een van de weinige plekken waar er nog contact mogelijk is tussen Rusland en het Westen.

Cultuur

Wie door het centrum van de stad loopt, ziet een sterke oosterse cultuur. Zo beklom ik de oude Galatatoren uit de 14e eeuw. Bovenop heb je een prachtig overzicht van de binnenstad, wat sterke 1001-nacht-vibes oproept: nauwe steegjes, marktjes en tapijten.
Naast de oude stad liggen hoge wolkenkrabbers en jaknikkers. Ook de shoppingmalls – compleet uitgerust met zwembad – zijn bijzonder; het laat zien dat er veel geld verdiend wordt in de stad. Menig taxichauffeur rijdt in een luxe elektrische auto. Verder zijn er in de stad ook sporen uit de Sovjet-Unie te vinden, waardoor de stad een bijzondere mix is.

De voertaal in Bakoe is Russisch. Dat komt natuurlijk door het verleden. In de stad waren dan ook veel Russen. Bij mij in het hotel zaten er helaas ook een aantal. Bevorderlijk voor de nachtrust was dat niet; op de gang werd luidruchtig wodka gezopen. Verder wordt er een lokale taal gesproken die veel op Turks lijkt. Gelukkig konden veel jongeren ook redelijk Engels.

Wat verder opvalt is de hoge politie-aanwezigheid in de stad, en het eveneens hoge aantal drones en camera’s. Typisch voor een dictatuur; de familie van de leider van Azerbeidzjan is al ruim twintig jaar aan de macht en bij de laatste verkiezingen won hij met ruim 93,5% (een onrealistisch hoog aantal).
Ik werd ook eens door een onbekende jongen in een mengelmoes van Russisch en gebrekkig Engels aangesproken. Hij wilde in mijn galerij kijken nadat ik een foto van wolkenkrabbers had gemaakt. Zijn verklaring was dat ik mogelijk “per ongeluk” een foto van hem had gemaakt. Het zou mij echter niets verbazen als hij voor de overheid werkte en mij met een smoes wilde controleren.

Gastronomie

In Bakoe heb ik bietensoep gegeten, typisch voor de Sovjet-Unie. Daarnaast is met name de Turkse keuken sterk aanwezig.

Uitgaansleven

Uitgaan doe je in Bakoe in Nizamistreet. Ook ik sliep in die straat. Nizamistreet had qua grandeur net zo goed in Parijs kunnen liggen, zeker als je de winkelstraten eromheen meetelt. In de straat bevinden zich talloze barretjes en restaurants. Helaas heb ik ze niet tot de late uurtjes onveilig gemaakt, want omdat het het einde van mijn reis was, was ik erg moe. Wat erg irritant was, waren de propers.

Bakoe met recht de parel van de Sovjet-Unie

Bakoe is een absolute aanrader. De stad heeft naast het F1-circuit veel meer te bieden, en is gelukkig nog niet ontdekt door de typische massatoerist. Tegenwoordig is het ook nog eens een stuk makkelijker om een toeristenvisum te krijgen. Tot maart 2024 ging dat lastig, maar het land trekt steeds meer toeristen uit het Westen aan.
Het land is een van de veiligere landen in de regio, waardoor het een prima alternatief is voor Iran of Rusland.