Lima, eerste kennismaking met Zuid-Amerika in een chaotische metropool aan de Stille Oceaan

Een van de mooiste dingen aan reizen zijn de eerste indrukken die je opdoet van een land. De geuren, geluiden en de taal zijn vaak overweldigend. Zo zal ik nooit meer de geur van verbrand houtskool bij aankomst in Roemenië vergeten of de chaotische straten van Istanbul. Om volop te kunnen genieten van deze eerste indrukken is het belangrijk dat je goed beslagen ten ijs komt: werkend internet – tegenwoordig makkelijk met een e-sim – en een taxi die je naar de accommodatie brengt. Taxiscams komen overal ter wereld voor en ook ik werd er bijna slachtoffer van in Azerbeidzjan.

Mede door een vooraf geregelde taxichauffeur via het hotel was mijn aankomst in Lima goed. Mijn chauffeur sprak vloeiend Engels (de meeste mensen in Peru spreken alleen Spaans) en maakte mij wegwijs in de cultuur en gebruiken van het land. Zo kwamen we al snel met de taxi door een slechte buurt: kapotte wegen, zwerfhonden en mensen die langs de snelweg frisdrank probeerden te verkopen om aan de kost te komen. Mijn chauffeur vertelde mij dat het betreffende gebied niet representatief is voor heel Lima, en dat mijn wijk een compleet andere wereld is.

Miraflores, het voorbeeld van de inkomensongelijkheid in het land

Mede door het goede beleid van de nationale bank is de Soles (nationale munt) relatief sterk en kent Peru minder inflatie dan sommige andere landen in Zuid-Amerika. Hierdoor heeft met name Lima een opkomende middenklasse ontwikkeld. Tegelijkertijd zorgt de snelle bevolkingsgroei, binnenlandse migratie en de komst van Venezolaanse vluchtelingen voor druk op de buitenwijken van de stad. In 1940 had Lima ongeveer 400.000 inwoners, tegenover circa 13 miljoen anno 2026. Sinds begin jaren 2000 zijn er miljoenen inwoners bijgekomen.

Peru behoort economisch gezien tot de subtop van Zuid-Amerika. Er is veel toerisme en een groeiende industrie. Ook China investeert fors in de havens en infrastructuur van het land. Peru heeft daarnaast ook moderne exportindustrie; zo produceert het Peruaanse bedrijf AGP in Lima speciaal glas voor Tesla-auto’s. Volgens mijn taxichauffeur heeft Peru de afgelopen decennia economisch veel vooruitgang geboekt, zeker in vergelijking met landen zoals Argentinië en Venezuela, dat vroeger dankzij zijn enorme natuurlijke hulpbronnen tot de rijkere landen van Zuid-Amerika behoorde, maar door politieke en economische crises zwaar is teruggevallen.

Echter is er ook veel corruptie, zo vertelt mijn taxichauffeur. De ene na de andere president is afgezet wegens schimmige dealtjes en ook kartels hebben macht. Mijn taxichauffeur had vroeger een aantal restaurants, die hij uiteindelijk opgeheven heeft wegens afpersing door de lokale maffia, die beschermgeld eiste.

Al pratende kwamen we in steeds betere stukken van de stad. Straathonden en zwerfhonden verdwenen als sneeuw voor de zon. Eenmaal aangekomen in Miraflores (mijn wijk) kreeg ik de indruk in een Spaanse kustplaats beland te zijn. Miraflores wordt door de lokale overheid goed beschermd. De gemeentelijke politie heeft de touwtjes strak in handen en werkt volgens mijn taxichauffeur een stuk efficiënter dan de nationale politie. De wijk geldt als een van de veiligste delen van Lima. Het uitgaansgebied, Parque Kennedy, bevindt zich op loopafstand van mijn hotel.

Wat verder opvallend is, zijn de vele groene parkjes in Miraflores. De stad heeft een woestijnklimaat en het is doorgaans bewolkt door de invloeden van de Stille Oceaan. Echter willen rijke Peruanen hun hond uitlaten in een groene en schone omgeving, waardoor de lokale overheid voor veel groen zorgt. In de parkjes lopen veel weldoorvoedde labradors, in plaats van vermagerde zwerfhonden.

In Miraflores zijn ook speciale Tsunamizones. De stad ligt vlak bij een breuklijn en tsunami’s vormen een reëel risico. Daarom zijn er hooggelegen plekken en evacuatietrappen vanaf het strand die de vele surfers in geval van nood kunnen gebruiken.

Het centrum van Lima

Ook heb ik het stadscentrum ontdekt. Het centrum kent een aantal historische gebouwen uit de koloniale tijd (de stad werd in de 16de eeuw gesticht door de Spaanse conquistadores onder leiding van Pizarro). In het centrum is het belangrijk een aantal veiligheidsmaatregelen te nemen. Zo loop ik met mijn telefoon in een heuptasje en beluister ik de navigatie door een oortje (loop nooit te lang met je telefoon in de hand).

Het centrum grenst aan armere en minder veilige wijken van de stad, en die verschillen zijn vrij goed zichtbaar. Op vijf minuten lopen van het parlementsgebouw ligt een spoorlijn en een brug die de grens vormt tussen het welvarende centrum en de armere buitenwijken, gelegen op een heuvel. Desondanks is het centrum overdag relatief veilig, maar voor een avondverblijf is Miraflores zeker aan te raden.

Incakola als anti-jetlagmiddel

Mede door de jetlag (zeven uur tijdsverschil) was de aankomst in Lima zwaar. Gelukkig heb ik Incakola ontdekt. Het nationale drankje, en tevens nationale trots van het land, zorgt ervoor dat ik toch nog het nodige heb kunnen ondernemen in de stad.